मेरो सपना र मेरो परिवारको सपना

हिमाल जस्तै
सेतै फुलेका मेरा बा आमा
हिमाल र बा आमा
उस्तै लाग्छ
फरक यत्ति छ
हिमाल हाँसेको म देख्न सक्छु
मेरा बा आमा हाँसेको कहिले देख्दिनँ
घरबाट निकै टाढा छु
घरले मलाई सम्झदो हो
म घरलाई कहिले सम्झदो रहेनछु ।
बाछिटाले हानेर भत्काएको बरन्डाको
झ्याल !
त्यही झ्यालले मलाई कति चिहाउँदो हो !
तर म मेरो बरन्डालाई चिहाउँदो रहेनछु !
मलाई याद आउँछ घरमुनिको चुवाको
बोट
त्यही चुवाको बोटमा राखेको मकैको
ढोड
त्यही मकैका ढोडले मलाई चुवाको फूल
बोकेर
स्वागत गर्न पर्खिरहेका होलान् !
घरमुनि सिमलको बोट
रातो सिमलको फूल
जसले मलाई रङ्ग्याउन सुस्ताइरहेका
होलान् !
घरमुनि बाक्लै सल्लाको बोट
जसले मलाई सुस्तरी सुसेला हाल्दै
बोलाइरहेका होलान् !
म सुन्दो रहेनछु !
ए ! मेरो गाउँ हुँदै जाने यात्रीहरू हो,
मेरो खबर मेरो घरमा छोडिदिनु है !
म खाँदै छु, रम्दै छु, जिउँदै छु भन्ने कुरा !
पखेटा लागेको बचेरा आफ्नो गुड
छोडेको मात्र हो
चराले गुँड फेर्न सक्छ
जङ्गल कहिले फेर्दैन !
डाली फेर्छ रुख फेर्दैन
तपाईंको उही कान्छो
जङ्गल छोडेको मात्र हो
फेरि त्यही जङ्गलमा आएर गुँड लगाउँछ
पिर नगरे है !
मेरो परिवारले देखेको त्यो सपना
अनि मैले देखेको सपना
सपना एउटै होला
तर
सपना देख्ने तरिका फरक छ !
मेरो जिन्दगी
स्कुल जाँदा धारामा
दिदीले तेल भन्दै लगाइ दिएको
धाराको \ कुवाको पानी
अहिले मेरो जिन्दगी त्यही
धाराको \ कुवाको पानी जस्तै भएको छ !
रङ्गहीन , स्वादहीन
साउनको बर्खे झरीमा
उर्लिएको मातानी खोलाले बगाएको
मेरो चप्पल जस्तै
किटिनी पोखरीमा तारी गाईले खाएको
धमिलो पानीको स्वाद जस्तै !
ल्याक्टोफोन चकलेटको खोललाई लामो
तन्काएर
चप्पलको लोती छिन्दा
त्यही ल्याक्टोफोन चकलेटको खोललाई
फित्ता बनाएर लगाए जस्तै !
गोठालो जाँदा गाई हराएर टारबारीका
सबै मकै
खाएको दिन
मकै खाएर महिनौँ दिनसम्म पर्म तिरेको
दिन
मेरा बा
त्यो महिनौँ दिन
पर्म तिरेको तपाईंको पर्म
म अहिले तिर्न सकुँला ?

अरुण गाउँपालिका ६ भोजपुर हाल इटहरी, सुनसरी